Aldatmak, dünyanın her yerinde ve geçmişten günümüze her devirde karşımıza çıkan bir durum. Eski vakitlerde erkekler soylarını devam ettirmek maksadıyla birden fazla bayanla bağa girerek bu durumu yasallaştırmaya çalışsa da günümüzde aldatmak birçok ilgiyi yıkıma sürükleyen bir aksiyon.
Kapalı bir bağ içerisindeyken aldatılmak en büyük kabuslardan biridir. Fakat açık ilgi içindeki partnerler bir çeşit anlaşma yaparak birbirilerinden farklı beşerlerle da alakaya girerler. Psikologlara nazaran bu türlü ailelerin çocukları sadakatsizliği olağanlaştırarak ileride aldatmaya yatkınlık geliştirebilir.
Peki, bu üslup dış faktörlerden bağımsız olarak aldatma hareketinin sahiden genlerimize kodlanmış bir şey olarak ortaya çıkması mümkün müdür? Gelin, bu bahiste yapılan araştırmaya daima birlikte bakalım.
Aldatmak genetik olabilir!
Hemen heyecanlanmayın, aldatma yatkınlığı genetik olabilir ancak yanlışı ya da doğruyu seçmek her vakit sizin elinizdedir. Örneğin beynimizin birtakım kısımlarındaki hasara yahut hastalığa bağlı olarak birtakım hisleri da hissetmeyebiliriz ama bir toplumun içinde yaşadığımız için hareketlerimizin sonuçlarını düşünerek hareketler gerçekleştiririz.
Az sonra bahsedeceğimiz çalışmada, sadakatsizliğe iten gene sahip beşerler ortasında aldatmayanların da olduğu ya da bu yeniden hiç sahip olmayıp partnerini aldatanların olduğu görülüyor. Anlayacağınız, aldatıp aldatıp sonra partnerinize “Benim genler işte tekrar canım ya…. Biliyosun…” üzere açıklamalar yapabileceğinizi düşünüyorsanız yanılıyorsunuz.
Dikkat, DRD4 geni yuva yıkabilir!
Bilim insanlarının PloS One mecmuasında 30 Kasım 2010 tarihinde online erişime açık olarak yayınladığı araştırmada dopamin reseptörü geninin muhakkak bir versiyonunun insanları tek gecelik bağlantılara ve sadakatsizliğe eğilimli yapabileceği öne sürüldü.
181 genç yetişkinden oluşan çalışmada her bir iştirakçiden detaylı bir cinsel davranış ve münasebet geçmişine ilişkin bilgiler topladılar. Ayrıyeten iştirakçilerin yanaklarından DNA örnekleri alınarak DRD4’ün heyecan arayan versiyonunun varlığı açısından tahlil ettiler.
Aynı gen; kumar bağımlılığı, alkolizm, hatta korku sineması tutkusuyla bile temaslı. Kısaca “yıkıcı heyecan bağımlılığı” da diyebiliriz. Birtakım çalışmalar bu geni, toplumsal durumlara çok açık olma ile ilişkilendiriyor.
Peki bu gen nasıl işliyor?
Motivasyon dediğimiz güdülenme, dopamin salımının devreye girdiği bir zevk ve ödül sisteminden kaynaklanır. Partnerlerin sadakat taahhütünü yıkarak gerçekleştirdiği cinsel alakalarda riskler yüksektir, mükafatlar kıymetlidir ve motivasyon değişkendir.
Tüm bu ögeler dopamin salgılanmasının hızlanmasına sebep olur. Yapılan bu araştırmanın sonucunda da iştirakçilerde DRD4 gen varyantına sahip olanların aldatma geçmişi, tekrar sahip olmayanlara göre iki kat daha fazla olarak belirlendi.
Genleriniz ne olursa olsun aldatıp aldatmamak size bağlıdır.
En başta da belirttiğimiz üzere, genlerinizde kodlu olsun yahut olmasın; aldatmak ve aldatmamak ortasında tercih yapmak sizin elinizdedir. Sonuçta meyilli olduğumuz ‘yanlış’ kategorisinde sayılabilecek şeylerden birçoğumuz etik sebeplerle ve sonucunun getireceği yıkımları düşünerek kaçınıyoruz.
Bu yüzden, maceracı dediğimiz DRD4 genine sahip herkes aldatır yahut bu yine sahip olmayanlar asla aldatmaz diyemeyiz. Biyolojik etkenlerin yanında sosyolojik etmenler de azımsanamayacak kadar fazla.
https://www.webtekno.com/aldatmak-genetik-mi-h130248.html